Decentralizacija

Legitimno je da se Srbija opredeli za regionalizaciju ako se, posle sprovođenja decentralizacije, ozbiljnom analizom s lokalnih i nacionalnog nivoa (koja do sada nikad nije izvedena) ustanovi da bi to bilo od praktične koristi za građane. U Srbiji već postoje prirodni regioni – geografski i etnički. Administrativni, odnosno politički regioni su nešto drugo. U državi nije sproveden proces koji prethodi političkoj regionalizaciji, a to je decentralizacija. Dakle, prvo država treba da prenese veći nivo nadležnosti, odgovornosti, imovine i izvora finansiranja na gradove i opštine, pa onda da oni ocene da li im je potrebno i isplativo da se regionalno povezuju u novi nivo vlasti. Pri tome treba imati svest da regioni, pa i nove regionalne administracije, treba da budu finansirane od poreskih nameta na građane. Međutim, tamo gde je takav nivo regionalnog zajedništva već uspostavljen, kao što je Vojvodina, država proces ne bi trebalo da koči. Treba ojačati lokalne samouprave i okruge, bez veštačkog crtanja novih granica unutar Srbije radi političkog populizma i podele funkcija. U protivnom, cenu političke propagande će platiti poreski obveznici, a u organizaciji države će nastati još veći haos od današnjeg.

 

Vojvodina

Autonomija Vojvodine je istorijska kategorija i jedna od tekovina borbe srpskog naroda za nacionalnu emancipaciju u Austro-Ugarskoj XIX veka. Srpsko Vojvodstvo je omogućilo kulturni i materijalni razvoj ovih zemalja i naroda, i pružilo okvir za zajednički život u miru u najvećem delu XX veka. I u XXI veku, ono pruža optimalan okvir za napredak, potvrđujući time civilizacijske vrednosti Srbije kao države srpskog naroda i svih građana koji u njoj žive, uz najviše standarde poštovanja istorijskih, kulturnih, verskih i jezičkih prava svih njenih nacionalnih zajednica.

Zbog sadašnjeg cezarističkog poimanja države i ranijeg iracionalnog otpora, Vojvodina u praksi nema autonomiju koja joj je garantovana Ustavom i potrebna. U njoj se stoga javljaju ideje izrazitog secesionizma, kao kontrateža centralizmu iz Beograda. Predsednik Republike treba da štiti autonomiju i posebnost Vojvodine u demokratskoj Srbiji. Što je u Srbiji jača Vojvodina, jača je i Srbija, i obrnuto. A građani Srbije moraju da budu  potpuno ravnopravni u ostvarivanju svojih osnovnih prava bez obzira da li žive severno ili južno od Save i Dunava.